Blog2Blog Maak je eigen Blog2Blog | Gratis je eigen blog c.q weblog op internet
Update Catootje

Update Catootje

6/1/2012 - Nieuw onderzoek

Afgelopen woensdag zijn Lauran en ik met Catootje naar Rotterdam geweest voor de controle MRI. Deze was bedoeld om te kijken hoe het in haar koppie uitziet na de operatie.

Ze was erg vrolijk en ontspannen, en dat terwijl ze helemaal nuchter was. Ze keek nieuwsgierig bij de andere kindjes, rende rond en ging zelfs zitten kleuren. Ze leek geen last te hebben van het feit dat ze weer in het ziekenhuis moest zijn. Ik heb geprobeerd haar goed voor te bereiden door een anesthesie filmpje op de site van het Sophia te bekijken en haar te vertellen dat ze in het ziekenhuis een prikje zou krijgen en even moest slapen maar dat ze daarna weer mee naar huis zou mogen. Thuis hadden we de verdovende creme al op haar prachtige handjes aagebracht. Die blijven zo mooi en klein.

Toen ze aan de beurt was ging ze lief op het bed mee naar het kamertje waar ze moest gaan slapen. De anesthesist vroeg of ze een kapje wilde of een spuitje stopte ze haar handjes meteen weg. Hij trok meteen de conclusie: kapje dus! Ze leek de lachgas wel te waarderen. Na een klein uurtje mocht ik haar gaan halen, ze lag nog te slapen en in haar slaap probeerde ze het zuurstofkapje op te knabbelen, dus kreeg ze maar een speentje.

Eenmaal boven was ze heel verdrietig  en boos: wegdraaien, niks willen enz. Wat gebeurd er dan?? Voelt ze zich gewoon niet goed of kwamen er toch wat heel vervelende herinneringen terug? Bij ons wel.

Toen we er na een half uurtje eenmaal wat brood en water in hadden trok ze weer bij. In de tussentijd was een een arts bij haar gekomen, een neurologe die Catootje een keer gezien heeft. Ze had toevallig Catootjes naam gezien en was nieuwsgierig naar de uitslag die we anders pas over twee weken zouden krijgen. Ze wist ons helaas te melden dat er nog steeds duidelijk te veel druk waarneembaar was en dat er iets moest gebeuren. Ze ging een neurochirurg optrommelen om naar de MRI te kijken. Oef...even waren we bang dat ze meteen zou moeten blijven en dan kon ik me belofte aan haar dat ze meteen wee mee naar huis zou mogen niet waar maken. Ondertussen mailde ik al heen en weer met de coordinator van het cranioteam. Catootje heeft namelijk ook weer een richeltje op haar hoofdje waar ik me zorgen om maakte. De neurochirurg wist te vertellen dat de kleine hersentjes verder naar beneden gezakt waren (Arnols Chiari).  De MRI was bedoeld om te kijken of deze weer wat naar boven gekomen waren door de afname van de druk na de operatie. Schrikken dus dat dit blijkbaar verslechterd was. Hij zou de dag erna overleggen met Catootjes arts om te kijken wat voor vervolg er zou komen.

Nadat we nog foto's van haar hoofdje gemaakt hadden konden we naar huis.

's Ochtends vroeg kregen we meteen een telefoontje van Dr. Mathijssen. Zij wist te vertellen dat de Arnold Chiari idd niet verbeterd was, maar ook niet heel erg verslechterd. Aangezien het met Catootje goed gaat, ze lijkt geen hoodpijn te hebben, ze gaat niet achteruit, wankeld niet meer dan voorheen enz. is er niet meteen van alles nodig, maar we moeten wel op heel korte termijn terug om te bespreken wat er gaat gebeuren. Er wordt dan gekeken of er druk waarneembaar is via de ogen en vermoedelijk krijgt ze weer een drukmeting met de schroef in haar hoofd. Het kan zijn dat er besloten wordt dat ze opnieuw geopereerd wordt of anders wordt er een permanente drain geplaatst welke het overtollige hersenvocht afvoert. Het kan ook zijn dat er voorlopig niks gebeurd omdat het goed gaat met haar. We zullen de onderzoeken moeten afwachten.

Uiteraard zijn we geschrokken, maar helaas zijn we er ook op voorbereid dat onderzoeken bij Catootje niet altijd goed nieuws brengen.

Post A Comment!

<- Last Page :: Next Page ->

About Me

De komende tijd moet Catootje heel wat onderzoeken ondergaan. Op deze manier houden we een dagboek bij en kunnen we familie en vrienden up to date houden over alle ontwikkelingen rondom Catootje.

Links

Home
View my profile
Archives
Email Me