Blog2Blog Maak je eigen Blog2Blog | Gratis je eigen blog c.q weblog op internet
Update Catootje

Update Catootje

28/8/2011 - Weer aan de slag

We hebben een heerlijke vakantie achter de rug. Via Eurodisney richting het zuiden. We zijn erachter gekomen dat catootje karretjes door een donkere ruimte erg eng vindt, waarschijnlijk omdat ze dan niet voelt waar ze zich in de ruimte begeeft. Alles wat er te zien was, a small world (ja opa!) en een kadootje uitzoeken vond ze geweldig. Daarna twee weken in een tent op de camping. Heerlijk! Ondanks de regen hebben we genoten van het samen zijn, een glas wijn bij een kampvuurtje op zijn tijd en de meiden die plezier hadden met vriendjes op het veldje bij onze tent. Catootje heeft heel wat kilometers gemaakt, berg op berg af. Zonder dat ze het door had een geweldige training dus. De laatste dagen van ons verblijf hebben we haar nauwelijks gezien omdat ze het zo naar haar zin had met en vooral bij onze buren.

Thuis is ze na een paar dagen weer af en toe naar school gegaan, afgewisseld met dagen vrij. Hierin heb ik proberen te zoeken naar een balans tussen een beetje rust en leuke dingen. Jammer genoeg was ik de balans tussen de twee meiden wel een beetje kwijt. Met Guusje heb ik veel leuke dingen gedaan deze vakantie, voornamelijk als Catootje naar de Paddestoel was. Het is makkelijk om met Guusje iets leuks te doen, maar met Catootje is dat moeilijker. Een activiteit ondernemen is leuk, maar soms ook te vermoeiend voor haar als het tussen schooldagen door is, ze heeft ook een thuisdagje nodig. Maar thuisblijven is ook niet altijd leuk voor haar. Als ze de foto 'spelen' op het planboard ziet staan denkt ze meteen dat ze iets moet, iets dat ze op school ook moet, puzzelen ofzo. Spelen ziet ze dus niet als iets leuks. Na school komt ze vaak uitgeblust uit de bus, en dan roept ze meteen 'visie kijken', en wil ze meteen voor de tv ploffen met als gevolg dat ze vanuit vanaf de bank aan tafel geroepen wordt, daarna in bad gegooit, en vervolgens in bed. Ik heb daar moeite mee, en ik wil het vaker gewoon gezellig en leuk hebben, maar dat lukt gewoon niet altijd. Ga ik bijvoorbeel met haar fietsen, wat ze erg leuk vindt, dan eindigd het er toch vaak mee dat ze boos, moe of verdrietig is, niet meer verder wil enz. Ik probeer dit alles de laatste tijd een beetje te doorbreken en dat lukt aardig. Na het eten bijvoorbeeld een wandelingetje of naar de speeltuin. Dan maar wat later naar bed. Of vanuit de bus naar Ien, even wat anders en dus niet voor de tv. Van de week hebben we ook heel gezellig zitten puzzelen. Met een wekkertje en de belofte dat ze, zodra de wekker zou gaan tv mocht kijken, dat dan weer wel...Ook heb ik wat ziekenhuis afspraken verzet omdat ik niet wil dat ze wekelijks ergens naar toe moet en zeker niet wekelijks op haar vrije dag. Dus heel opstandig lekker met tante San en neefje Iggy naar de binnenspeeltuin! Schuldgevoel begint weg te ebben...dank.

Tijdens de vakantie wel bij de oogarts geweest (optrist?). Ze hoeft geen brilletje, gelukkig! (lees: JAMMER!!! We verheugden ons erg op een grote roze bril bij dat snoetje met blonde krullen).

Over twee weken krijgen we onze tandem, waar ik me enorm op verheug! Kan ze eindelijk zelf op de fiets mee Guusje naar school brengen!

Catootje zelf: is gegroeit, enorm, zegt bijvoorbeeld: 'nadenken' en daarna met een blij hoofd 'weet het' (wat meestal nergens betrekking op heeft), rent zonder te vallen, en is niet voor Ajax of Willem II maar voor oma. Jammer genoeg klaagt ze wel vaak over buikpijn en hoofdpijn, maar ik kan dat niet echt goed plaatsen als ik kijk naar haar levendigheid.

Onlangs hebben we heel toevallig iemand ontmoet (na een avondje dat verder geen uitleg behoeft...) die ook een grote broer heeft met een verstandelijke beperking. Een broer die ook van alles kan maar vooral ook heel veel niet kan. Lauran en ik werden erg geraakt toen ze zei: 'gelukkig is mijn broer heel sociaal, dat geeft hem en ons zo veel meer mogelijkheden, het hele dorp kent hem.' Dat denken we vaak, dat het zo fijn is dat ze zo sociaal is, maar het is heel prettig te horen dat een volwassen iemand dat bij haar 'volwassen' broer nog steeds zo ervaart.

Geregeld wordt ik gemailt door iemand die mijn blog leest en daarin zijn of haar verhaal herkent. Ik vind dat prima, dus voel je de behoefte contact met mij op te nemen om wat voor reden dan ook: bossersbeijer@planet.nl

Post A Comment!

<- Last Page :: Next Page ->

About Me

De komende tijd moet Catootje heel wat onderzoeken ondergaan. Op deze manier houden we een dagboek bij en kunnen we familie en vrienden up to date houden over alle ontwikkelingen rondom Catootje.

Links

Home
View my profile
Archives
Email Me